خلاقیت شناسی : علم میان رشته ای و چند رشته ای
رشته علمی خلاقیت شناسی ، یک حوزه علمی میان رشته ای و چند رشته ای است .
یعنی این رشته ، تلفیقی خلاق و هدفمند از اصول و مفاهیم رشته هائی از علوم انسانی و اجتماعی ،
علوم پایه و علوم فنی مهندسی می باشد ، بنابراین باید توجه داشت که کلمه « خلاقیت » به
تنهائی با علم « خلاقیت شناسی » تفاوت بسیار زیادی دارد و نباید ذهن ما با دیدن کلمه خلاقیت
متوجه یک مفهوم متداول و قالبی شود ، همان طور که معنی « زیست » با « علم زیست شناسی »،
یا کلمه « زمین » با « علم زمین شناسی » و... کاملا متفاوت است و فرق زیادی دارند .
بنابراین در طبقه بندی های جدید علوم ، این علم جزو « علوم بین رشته ای و چند رشته ای »
قرار می گیرد و فقط مثلا جزو علوم فنی مهندسی یا فقط جزو علوم انسانی نیست .
بر حسب این که فرایندها و پدیده های خلاقیت و نوآوری یعنی کلیه ابداعات و اختراعات در همه زمینه ها
( علمی ، فناورانه ، صنعتی ، سازمانی ، هنری ، اجتماعی و غیره ) از چه جنبه یا رویکرد و چه نوع
روش شناسی مورد مطالعه و بررسی قرار بگیرند ، انواع شاخه ها یا گرایش های علم
خلاقیت شناسی شکل می گیرند . بر این اساس علم خلاقیت شناسی شامل شاخه ها یا گرایش
های تخصصی زیر می باشند ( گلستان هاشمی ، ۱۳۸۰) :
۱- « خلاقیت شناسی روانشناختی » .
۲- « خلاقیت شناسی جامعه شناختی » .
۳- « خلاقیت شناسی پرورشی » .
۴- « خلاقیت شناسی سازمانی و مدیریتی » .
۵- « خلاقیت شناسی تاریخی » .
۶- « خلاقیت شناسی آینده شناختی » .
۷- « خلاقیت شناسی TRIZ » ( خلاقیت شناسی تحلیلی اختراعات : اختراع شناسی تحلیلی ) .
۸- « خلاقیت شناسی HS-TRIZ » ( خلاقیت شناسی تحلیلی نظام های غیر فنی ) .
۹- « خلاقیت شناسی طبیعت محور ( بیونیکی ) .
۱۰- « خلاقیت شناسی طبیعت محور ( بیوایسکی ) .
۱۱- « خلاقیت شناسی اقتصادی » .
۱۲- « خلاقیت شناسی فلسفی » .
* منبع :
- « مقدمه ای بر علم خلاقیت شناسی : دانش خلاقیت و نوآوری » ( ۱۳۸۱ ). نوشته سید مهدی
گلستان هاشمی . انتشارات جهاد دانشگاهی .
- مقالات مبانی علم خلاقیت شناسی ، نوشته سید مهدی گلستان هاشمی . فصلنامه علوم
خلاقیت شناسی و حل مسئله ابداعی .TRIZ