« خلاقیت­شناسی پرورشی »(Educational Creatology) یکی از شاخه ها یا گرایش های تخصصی و بسیار مهم علم خلاقیت شناسی است که در طی آن  فرایندها و پدیده­های خلاقیت، حل خلاق مسئله، ابداع، اختراع و نوآوری از دیدگاه « پرورشی » یا   « تعلیم و تربیتی » مورد مطالعه و بررسی قرار می­گیرند.

برحسب این که خلاقیت و نوآوری از کدام یک از جنبه­های تعلیم و تربیت مطالعه شود انواع « زیرشاخه­های درونی » خلاقیت­شناسی پرورشی وجود دارد.

همچنین براساس این که اصول، مفاهیم و آموزه­های لاقیت­شناسی پرورشی در چه رشته­های علمی و موضوعاتی مورد استفاده قرار گیرد انواع « زیرشاخه­های بیرونی » آن شکل می گیرند .­

انواع موضوعات مطالعاتی تخصصی مانند :

 « خلاقیت­شناسی آموزشی » (Instructional Creatology)، خلاقیت­شناسی یادگیری » ،                    خلاقیت­شناسی شناخت و فراشناخت » « خلاقیت­شناسی برنامه­ درسی » ،                                    « خلاقیت­شناسی فناوری آموزشی » و « خلاقیت­شناسی کتاب درسی » از                                 جمله مهم­ترین زیرشاخه­های درونی  خلاقیت­شناسی پرورشی محسوب می­شوند.

در این زیرشاخه­ها موضوعات گوناگونی مانند « راهبردهای یاددهی – یادگیری خلاق »، « خودآگاهی برانگیزی خلاقیت و نوآوری »، « انگیزش سازی خلاقیت و نوآوری »، « روحیه پروری خلاقیت و نوآوری »،    « رویکرد فراشناختی و خلاقیت » ، « فراخلاقیت »، « روش­های حل خلاق مسئله »، « تکنیک­های تفکر خلاق و ایده­پردازی » ، « شیوه­های پرورش تخیل خلاق و ابداعی » ، « آموزش TRIZ» ، « آموزش بیونیک » ، « روش­های تدریس خلاق »، « شیوه­های الگوآموزی خلاق »، « کتاب درسی خلاق » و مواردی از این قبیل مورد مطالعه و بررسی قرار می­گیرند.